Məsuliyyət — Kasıblığı, Zəifliyi və Çarəsizliyi Yox Edən Tək Silah

Həyatımda bir şeyi çox gec başa düşdüm: insanı kasıb edən pulun olmaması deyil — məsuliyyətdən qaçmasıdır. Səni zəif edən də düşmənlərin deyil — öz boynuna düşəni başqasına atma vərdişindir. Səni çarəsiz edən də imkanların azlığı deyil — “məndən asılı deyil” yalanına inanmağındır.

Bu dünyada bir dənə silah var ki, onu ələ keçirən adamı heç kim dayandıra bilmir: məsuliyyət.

Məsuliyyətdən qaçan bir ömür kölə qalır

İnsanlar məsuliyyət sözündən qorxur. Çünki məsuliyyət:

  • Bəhanələri öldürür.
  • Qorxaqlığı ifşa edir.
  • Səni özünlə üz-üzə qoyur.

Məhz buna görə hamı qaçır. Çünki məsuliyyət deyəndə oyun bitir, nağıllar da bitir. Orada artıq “mən istəmirdim”, “vaxtım yox idi”, “şərait belə idi” kimi uşaqcasına bəhanələr keçmir.

Məsuliyyətdən qaçan insanın həyatı öz əlində olmur. O, daim kiminləsə mübahisədədir, daim kimdənsə incikdir, daim kimisə günahlandırır. Çünki bir şeyi özü idarə etmir — hər şey onu idarə edir.

Heç kimə sirr deyil: məsuliyyətsiz insan kasıb doğulmaya bilər, amma 100% kasıb öləcək.

Məsuliyyət — azadlığın ən ağır, amma ən real qiymətidir

Hamı azad olmaq istəyir, amma azadlığın qiymətini ödəmir. Azadlıq “istədiyimi edirəm” demək deyil. Azadlıq — “sonucuna da mən cavab verirəm” deməkdir.

Bu cümlə çoxlarının belini qırır. Çünki məsuliyyət o qədər ağırdır ki, onu ancaq içində kişiliyi, gücü, iradəsi olan adam daşıyır.

Məsuliyyəti qəbul edəndə həyat birdən dəyişir:

  • Artıq problemlərin günahkarı olmur — həlli olursan.
  • Artıq dünyadan şikayət etmirsən — oyunu qaydası ilə oynayırsan.
  • Artıq “mən neyləyim?” demirsən — “mən bunu belə həll edəcəm” deyirsən.

Məsuliyyət — qorxağı liderə çevirən mexanizmdir.

Kasıblıq məsuliyyətsizliyin nəticəsidir, taleyin yox

Kasıb adam heç vaxt boynuna almır ki, özü səhv edib. Həmişə günahkar başqasıdır:

  • hökumət,
  • şərait,
  • tanışlar,
  • dünya,
  • şanssızlıq.

Kasıblığın kökü bir dənədir: öz həyatının sükanını öhdəsinə götürməmək.

Sən məsuliyyəti qəbul edəndə çox qəribə bir şey olur — həyat sənə yol açır. Niyə? Çünki məsuliyyəti öz üzərinə götürən adama kainat mane olmur. Çünki o adam artıq nə istədiyini bilir.

Zəiflik — məsuliyyətin yoxluğudur

Zəif insan bir şeylərlə məşğuldur:

  • qorxu ilə,
  • nə deyərlər ilə,
  • tənqid ilə,
  • keçmişlə.

Güclü insan isə bir şeylə məşğuldur: öz məsuliyyəti ilə.

Zəifliyin formulu sadədir: çıxış yolu başqasının əlindən gözləmək.

Gücün formulu daha da sadədir: çıxış yolunu özün yaratmaq.

Məsuliyyəti qəbul etmək — həyatı idarə etməyin ən qısa yoludur

Nə vaxt ki sən deyirsən: “Hər nə baş veribsə, məsuliyyəti mənimdir” — həmin anda həyatın bütün sükanları əlinə keçir.

Çünki artıq:

  • şikayət etmək mənasız olur,
  • bəhanə gətirmək gülünc olur,
  • qorxmaq vaxt itkisi olur.

Məsuliyyəti qəbul edən adam özünü dəyişməkdən başqa yol qoymur. O adam məcburən böyüyür, çünki məsuliyyət adamı gücləndirən tək mexanizmdir.

Məsuliyyət — çarəsizliyi məhv edən təmiz gücdür

Həyatda iki yol var:

  1. Ya çarəsiz olacaqsan,
  2. Ya məsuliyyətli.

Bu iki seçim bir-birinə ziddir. Çarəsiz insan həmişə kimdənsə cavab gözləyir. Məsuliyyətli insan isə cavabın özü olur.

Hər problemi həll etmək üçün dahiyanə olmaq lazım deyil. Sadəcə məsuliyyəti öz üzərinə götürmək lazımdır. Qalan hər şey zamanla həll olur.

Son söz: Məsuliyyətdən qaçan, həyatdan qaçır

Sonda bir cümlə yazıram, istəsən divardan as:

Məsuliyyət — heç kimin sənin əvəzindən aça bilməyəcəyi qapıların açarıdır.

Məsuliyyət — səni cılızlıqdan çıxarıb gücə çevirən hündürlüyün adıdır. Onu qəbul edən ucalır. Qaçan — ömrü boyu aşağıdan baxır.